نویسنده: برديا جاوید - شنبه نوزدهم آذر 1390
یک هفته تعطیلی دیگر هم آمد و رفت. کلی مهمانی هم گرفتیم و گرفتند! ما هم دعوت بودیم. اول عمویم به خانه ی ما آمدند. جمعه به سرخه حصار رفتیم در آنجا من و باران مثل سرباز های واقعی با کوله و تفنگ و غذا و نقشه به راه افتادیم و بازی کردیم چادر هم زدیم. وقتی عمویم رفت ما هم مثل جوجه اردک به دنبال آن ها رفتیم بعد به تهران آمدیم و دوست بابام که پسری به نام عرشیا دارند به خانه ی ما آمدند. کلی کیف کردیم.
حیف که زود تمام شد و دوباره من ماندم و صبح زود بیدار شدن و درس و تکلیف و امتحان و فاینال زبان و کلی بدبختی دیگر!
حیف که زود تمام شد و دوباره من ماندم و صبح زود بیدار شدن و درس و تکلیف و امتحان و فاینال زبان و کلی بدبختی دیگر!
و با هم عكس گرفتيم . روز بعد ما به پروما رفتيم و در شهر بازی آنجا من يك عروسک گوسفند برنده شدم كه آنرا به باران هدیه کردم و او خيلی خوشحال شد 
و شبها كه می خواست بخوابد می گفت من " بابايی ام " را می خواهم و ما فكر میكرديم منظورش پدرم است ولی بعد متوجه شديم كه منظورش " ببعی" يا همان عروسك گوسفند است
. روز ديگر كه من و مامانم و باران به بازار گوهر شاد رفتیم من سه بازی برای پلی استیشن xbox360 خریدم باران هم خمیر بازی آریا خرید. و مقداری لوازم تحرير هم برای دخترخاله ام خريدم . 
.پدرم وقتی به بجنورد آمد تا با هم به تهران برگرديم شری را هم با خودش آورده بود و او را به خانهی اولش و پيش خواهر و برادرهايش برگردانديم 
من خیلی ناراحت شدم ولی او خیلی خوشحال بود و با بقیه گربه ها می دوید 
باران که او را بغل میکند نفساش در نمیاید هر چقدر هم كه سفت بغلاش كند یا بالا و پایین بیندازد طفلكی كاری با باران ندارد و مثل ماست نگاهش میكند.انگار میفهمد كه او بچه است و نبايد به او صدمه بزند ولی ما که میخواهيم او را بغل کنيم گاز مي گيرد و پوست برایمان نمی گذارد 
